Misschien was het je al lichtelijk opgevallen, misschien ook niet, maar het komt erop neer dat ik een stuk minder regelmatig blog dan voorheen. Waarom? Nou, het gevoel is een beetje weg. Het is niet echt een gebrek aan inspiratie - ik heb genoeg verhalen om te vertellen - maar het gebrek aan zin om ze uit te typen.

De laatste tijd ben ik gewoon bezig met andere dingen. Lijsten van fashionblogs die ik dagelijks afstruim, het forum van Ellegirl, Justjared en online shops. Dan krijgen we hockey, het hockeytoernooi dat ik organiseer, feestjes en natuurlijk een berg schoolwerk. Bloggen komt gewoon een beetje op de laatste plek. En het ergste is… zo veel maakt het me niet uit.

Het maakt me niet meer zo veel uit of ik nou wel of niet blog. I don’t care. Het plezier dat ik er altijd in had is gewoon verdwenen. Hopelijk niet voor altijd, want dat zou ik niet echt leuk vinden en ik kan het me eigenlijk ook niet voorstellen, want bloggen is al sinds mijn jonge jaren mijn ding geweest.

Verwacht de komende tijd van mij dus vrij weinig. Ik ben niet dood, dus wie weet post ik om de zoveel tijd een berichtje, maar zo regelmatig als andere tijden zal het niet worden. I’m sorry.

Literatuurgeschiedenis. Geschiedenis. Frans mondeling. Een tandartsbezoek. Twee verjaardagen.

Druk deze week? Welnee. Oké, de eindexamenkandidaten hebben het zwaarder, maar ik vind dit ook geen feestje. Behalve de verjaardagen, dat zijn namelijk feestjes. In ieder geval wens ik elke eindexamenkandidaat veel succes met al zijn komende toetsen en ik hoop dat Nederland een beetje te doen was. Zo, dat gezegd, dan kan ik nu weer verder zelfmedelijden hebben.

Oh, wat had ik er toch geen zin in vanochtend. Ik begon al ondragelijk vroeg - 8.15 - en door een vreselijke roosterverandering zou ik tot kwart voor vier in de schoolbanken moeten blijven zitten. Misschien kon je het al zien aan het gebruik van ‘zou’, dat dat dus niet is gebeurd. Toen ik op school kwam werd ik verwelkomd door harde muziek, glaasjes Cola en Fanta met een rietje en jongens met gigantische waterpistolen. De school ingaan was uit den boze.

Ja, het was tijd voor de examenstunt. Het stelde voor de rest geen haar voor en het werd al helemaal een drama toen het bericht kwam dat vanaf vijf over elf de lessen weer zouden worden hervat. Tóch nog tot en met het achtste uur op school zitten… Maar gelukkig waren er al zoveel leerlingen naar huis gegaan dat de school vrijwel verlaten was. Bij wiskunde zaten we met zijn achten, daarna hield ik het voor gezien.

Dus was ik zo’n vier uur eerder vrij dan de oorspronkelijke planning. Héérlijk.

Comedy-series doen mij vrij weinig. Ik irriteer me mateloos aan het studiogelach en de domme grappen. Maar toch is er één serie die mij vrijwel altijd aan het lachen weet te maken. Vraag niet aan mij waarom, maar ik lig elke keer als ik een aflevering kijk weer in een deuk. Misschien ook niet zo verbazend als je weet dat het de populairste sitcom allertijden is. In plaats van af en toe - als ik toevallig langs zap - een afleveringetje te kijken, ben ik nu begonnen met seizoen één. En ik zal er daarna nog negen moeten. Ja, ik heb er weer een nieuwe verslaving bij. Friends. Mijn nieuwe vrienden.

Ik ben dol op lieve kleine kindjes, maar dan wel de nadruk op dat ‘lieve’. Ik pas regelmatig op mijn buurmeisje van vijf. Ik heb haar altijd in die categorie ‘lief’ kunnen plaatsen met haar vrolijke gegiechel en de spelletjes die ze altijd dolgraag wilde spelen. Maar ze is nu vijf, nog steeds enigkind (en dus een verwend nestje) en begint een beetje te kleuterpuberen.

Gisteravond moest ik bij haar oppassen. Haar ouders waren nog geen tien seconden de deur uit of het begon met: “Ik ga wel wat later naar bed hoor!”. Daarna weigerde ze om naar haar eigen bed te gaan en liet mij weten in de voor Flip de beer gemaakte hut te slapen. Ze gooide vervolgens - toen ik haar eindelijk in bed had gekregen - haar slof op het dak van haar tentbed (haar bed is vrij spacend met een tent eroverheen en een glijbaan, over verwend gesproken), zeurde om snoep, werd loeikwaad toen ik zei dat ze in haar eigen bed moest slapen en niet bij op de bank en ik kan zo nog even doorgaan.

Wat gaat er met dat kind gebeuren als ze in de puberteit zit? Ik vrees voor haar ouders. Gelukkig is ze normaal wel wat leuker en heb ik andere - wel ongelofelijk lieve - oppasadresjes waar ik wèl gelukkig kan worden van de kindjes.

Meivakantie voorbij en morgen weer gewoon naar school. Als je me vraagt waar ik absoluut geen zin in heb… Maar ach, dit is de laatste ruk voor de zomervakantie. Nog zeven weken (inclusief drie gebroken weken door Bevrijdingsdag, Hemelvaart en Pinksteren) tot aan de proefwerkweek. Dat moet toch nog wel vol te houden zijn?

Deze vakantie was heerlijk. Heb ietwat weinig gedaan, maar ook een hele hoop gezellige dingen meegemaakt. En vergeet niet dat ik deze vakantie niet één, niet twee, nee zelfs niet drie, maar vier keer de Koninklijke Bibliotheek heb opgezocht. Wie had dat ooit van mij gedacht? Ik niet in ieder geval.

En, hoe was jullie vakantie? Te veel gedaan? Te weinig gedaan? Weg geweest? Spannende dingen meegemaakt?

Ik ben de laatste dagen echt gegroeid in zelfvertrouwen. Het begon met Koninginnenach, toen een vriendinnetje mijn karakter ging analyseren. Ze vertelde me dat ik soms wat bitchy was, maar op een goede manier, ik heb gewoon mijn woordje klaar. Dat ik spontaan ben, geen grijze muis en vooral erg modebewust. Nou, daar word je wel blij van als je zelf juist het idee hebt dat je soms wat te veel op de achtergrond bent.

Toen kreeg mijn zelfvertrouwen gister een boost bij het passen van mijn zomerkleren van vorig jaar. Een broek die ik toendertijd had gekocht maar nooit had gedragen omdat hij te strak zat, zat opeens als gegoten (hij was alleen uit de mode nu) en een shortje in maat 38 is nu duidelijk veel te groot. Het gezond eten en het sporten werkt!

En gisteravond werd ik nog even de hemel in geprezen door mijn ouders. We waren met zijn drieën uit eten om mijn toekomst te bespreken. Ze vertelden mij dat ze me zo bewonderen om mijn ambitie en doelgerichtheid. Dat ik mijn karakter uit mezelf haal in plaats van vanuit de groep. Dat ik het sociale en school zo goed met elkaar kan combineren. En dat ik al een stap verder ben in het leven dan vele andere van mijn leeftijd.

Ja, daar word je wel blij van, kan ik je zo even vertellen.

En dan is het alweer mei. Dan zit je al in de één-na-laatste maand in 5VWO. Dan is het over anderhalve maand zomer. Dan moet je gaan sparen voor de vakantie. Dan moet je gaan denken aan verjaardagcadeautjes (och och, wat heb ik heb ik het toch zwaar). Dan moet je opeens zomerkleren nodig hebben.

Dan realiseer je je weer dat het jaar ongelofelijk mega snel voorbij snelt.

• Dat ik over precies twee maanden zeventien jaar oud zal zijn
• Dat vanavond Koninginnenach wordt gevierd. En hoe schaamtelijk het ook is, dit is pas het eerste jaar dat ik het vier. Vorig jaar zat ik in Domburg en de jaren ervoor was ik denk ik nog een beetje te jong. Ik heb wel behoorlijk zin in vanavond, hoewel ik echt geen idee heb wat ik zou kunnen verwachten. Ik weet niet eens - behalve één vriendin - met wie ik allemaal op stap ga. Ik zal het allemaal wel moeten zien. En jij? Lekker losbollen vannacht?
• Dat morgenochtend zeer vroeg zijn kleedje gaat neerleggen met daarop allemaal oude troep in de hoop die te kunnen verkopen. Ja, Koninginnedag. Als het vannacht een beetje leuk wordt, zal ik deze dag besteden met slapen, slapen en nog eens slapen. Ik hoop dus stiekem dat ik niks aan mijn Koniginnedag heb. Maar mocht komende nacht echt vreselijk saai zijn, dan zal ik denk ik even naar een gezellige straat in Voorburg gaan. Gaan enkelen van jullie nog naar Amsterdam? Of misschien suffe spulletjes verkopen? Of gewoon slapen. Ook niet slecht, moet ik zeggen.

Een applaus is misschien wel een beetje op zijn plaats. Want ja, in mijn vrije meivakantie, op mijn vrije vakantiedag die ik had kunnen vullen met uitslapen en nieuwe afleveringen Gossip Girl, The Hills en One Tree Hill kijken heb ik wiskundesommen gemaakt in de Koninklijke Bibliotheek van Den Haag. Van elf tot vijf met enkel een lunchpauze met een vriendinnetje ertussendoor. Ja, als dat niet goed is…

En nog veel en veel beter: ik ga morgen weer! Hoge cijfers, je moet er wat voor over hebben.